Op het moment, dat ik in het venster van de Waarnemer stap, zie ik mijn stad. De stad waar ik geboren en getogen ben, de stad waar ik vader ben. De stad waar ik woon en waar ik werk.

Ik zie bekende plekken. Ik zie de Grote kerk. Ik zie de molen Kijk over de Dijk. Ik zie plekken die ik herken. Ik zie zelfs mijn huis. Ik zie mensen op straat. Ik zie spelende jeugd. Ik zie mensen in hun tuin. Die hun ding doen.

Ik zie collega’s voorbij rijden op weg naar een melding.

Ik zie hardlopers, skaters en fietsers op straat. Ik zie 1,5 meter afstand van elkaar. Dat is goed om te zien.

Ik zie in de verte Rotterdam. De voorstad van Dordt.

Ik zie van alles en neem het in me op.

Ik zie ook de zon die langzaam onder gaat.

Ik denk dat ik heel veel gezien heb vanavond. Een mooie ervaring. En trots op mijn stad.