Ik ben Theo van ’t Geloof en was waarnemer van 19.50 tot 20.50 uur op 22 april in het vreemde coronatijdperk. En heb 1 uur genoten van het uitzicht met wat je in deze omgeving zoal zag.

Er kwamen hardlopers langs en die zwaaide naar mij. En ik ging zwembewegingen doen die zij gingen nadoen als rekoefening. Ik heb veel auto’s en motororen gezien die zowel richting de stad als terug gingen. Ik zag ook veel fietsers die richting de stad gingen, maar weinig die weer terugkwamen uit de stad. Wandelaars zwaaiden naar mij. Uit een auto met open dak zwaaiden mensen ook. Naarmate de zon onderging werd de kleur rechts van mij donkerder groen, omdat het iets meer richting schemer ging.

Ik ben opgegeven door mij zoon Robert, omdat ze een uitvaller hadden bij de waarnemer. Door mijn zoon heb ik genoten vanavond. Zo heeft hij mijn vrouw ook hier boven gekregen. Bedankt Robert! Het was leerzaam en ik genoot ervan! Ik was niet weg te slaan bij de ruiten.