Na de houten stellage beklommen te hebben, sta ik nu bovenop het Energiegebouw in een pijpenla waarvan twee korte zijden met glas en de lange zijden met hout. In de vroegte merk ik dat mijn geur vermogen sterk is en de houtgeur dringt tot mij door. Het is al licht maar de zon is nog niet op. Wel is er een prachtig oranje-gele gloed in het oosten. De brug naar Papendrecht steekt er scherp op af. Er is nog geen beweging, op een enkele duif na. Dan piept de zon op en voel ik meteen al de warmte die zij schenkt. Wellicht denken meerderen daar zo over, want er komt leven. Auto’s komen en gaan ergens naar toe. Er moet een bestemming zijn, want in deze tijd van quarantaine ga je niet voor de lol een eindje toeren. Ik zie hondjes uitgelaten worden en een bekende van ‘het project’ geeft een ferme groet. Dit doet hij wellicht al een hele tijd. In de huisjes langs de Noordendijk zie ik iemand de gordijnen opendoen terwijl hij zijn tanden aan het poetsen is. Goedemorgen. Zijn buurtjes hebben een rij beren voor de ramen gepasseerd.

Dan maakt mijn hart een sprongetje! Ik zie een eenzame fietser aan komen rijden. Overduidelijk mijn moeder. Zo lief! Ze wil toch wel weten wat het allemaal inhoudt. Brommertjes rijden over het plein en de vogels die daar rustig zitten schrikken op, vliegen weg en strijken neer in de boom vlak naast mij. Mooie beestjes, die vogels! Ineens trekt de boom ook mijn aandacht. Prachtige jonge blaadjes komen uit. Als ik verder kijk op de dijk en in de wijk wordt er door de zon zoveel meer mooie kleuren belicht. De berken, het rood van die ene boom waarvan ik de naam niet weet en donkergroen van nog veel meer bomen en planten. Leuk hoe je je daarvan bewust wordt als je hier een uur alleen staat. Ik ben geen ochtendmens, maar ben blij dat ik deze ochtend zo intens heb mogen beleven.

#staysafe