Wat een belevenis. Ik mag vandaag als waarnemer voor het venster staan. De eerste minuten waren best wat onwennig. Je ziet, maar kan ook gezien worden. Tjaa…

Maar in de loop van de tijd zie je dat veel mensen niet eens in de gaten hebben dat jij daar boven staat te kijken. Het is wel rustig buiten, vanwege corona, maar toch zie je wel auto’s, fietsers, hardlopers en stelletjes voorbij komen.

Ik zie ondertussen een bijtje voorbij zoemen. Hij vliegt wat heen en weer. Dan is hij even uit mijn beeld, maar komt toch zeker nog wel een keer of wat om een hoekje kijken.

Een mooie zonsondergang kon ik zien. De hemel wordt langzaam aan rood. Hoe verder het zonnetje zakt, hoe meer muggen er in mijn omgeving komen rondvliegen. Ik denk dan bij mezelf: na, na, na, na, na … Normaal steken ze mij namelijk lek. Nu kunnen ze niet bij me komen, vanwege het venster. Het was een mooi moment van bezinning.

Je ziet een aalscholver voorbij vliegen, een paar duiven en volgens mij ook een meeuw. Ik hoor achter mij de kinderen op het plein voetballen. En als ik ga kijken maken er een paar kinderen een mooie straattekening. Deze is aan het einde van mijn uur helemaal klaar. De kinderen zijn ondertussen ook naar huis.