Paasmorgen

Een heerlijk morgenlicht breekt aan …

Al snel zie ik de zon als een rode bol achter de bomen omhoog geduwd worden. De arm van de hijskraan probeert haar van boven nog te begrenzen. Niets houdt de zon tegen. Ik laat me verblinden door de zon en denk aan wat zo’n 20 eeuwen geleden gebeurde. Flarden van een lied komen in me op:

                              Hij is niet lang in het graf gebleven
                              de dood kon onmogelijk Gods liefde verslaan
                              Nu troont Hij als Koning en Heer van het leven
                              heel de schepping prijst zijn naam.

Ik denk aan de kracht van de zon, die de vogels weer wekt om te fluiten. De zon die kleur geeft aan de slapende huizen van Dordrecht en de zonnepanelen weer opwarmt – nieuwe energie!

Ik denk aan de kracht van de dood, waar nu zoveel mensen op de wereld door getroffen worden. Zoals het silhouet van de watertoren. Zwart afgetekend aan de heldere hemel.

Ik denk aan de kracht van leven op deze paasmorgen. Zo zeker als de zon weer op komt en haar krachtige stralen laat zien, zo zeker is de kracht van (nieuw)leven.

                                                              “De Heer is waarlijk opgestaan!
                                                              Hallelujah”