Links de Grote Kerk, rechts de molen: ik heb wel eens slechtere uitzichten. De eerste pakweg 10 minuten vraag ik me af of mensen mij ook zien, maar als snel kijk ik naar alles tussen kerk en molen. Ik probeer alles te determineren: stadhuis, de brug, Groothoofdspoort. Behalve auto’s zijn er ook veel fietsers en hardlopers al vroeg onderweg. Het lijkt de nieuwe bezigheid in deze bijzondere tijd. Een stuk verderop steekt een kat over en ‘naast’ me op het hout van de uitkijkpost landt een duif. Waar na enkele minuten de volle maan verdween, zo komt rond half 8 de zon op de Grote Kerk en de Dordtse rood-wit-rode vlag te schijnen. Terwijl onder me de dag verder begint, warmt mijn rug op van het zonnetje dat van achter me de waarnemerspost inschijnt. En of mensen mij ook zien? Die vraag wordt vlak voor tijd beantwoord. Een vrouw op de fiets in een zomerjurkje zwaait enthousiast naar me. Ik zwaai terug. De dag is begonnen.