Het is rustig op de Noordendijk, erg rustig. Deze bizarre tijd levert ook iets prachtigs op: een enkele fietser en automobilist. Een vrachtwagen die ‘t supermarktje verderop de hoek bevoorraad en zeker een kwartier half op de weg geparkeerd staat. 2 politieauto’s passeren. Een vrachtwagen die parkeert op de rijstrook. De chauffeur is naar binnen gegaan en na een hele poos komen er 2 mannen naar buiten. Hadden ze zich verslapen? Hebben ze nog een kop koffie genomen? De auto heeft ook reclame op het dak. Een fietser in korte broek zwaait naar me. Wat zou hij gaan doen en waar naar toe op dit tijdstip?

Ik kijk uit op het huis waar ik 5 jaar heb gewoond. Geen leven te bekennen. Een waas van groen en bomen. De wolken breken en steeds meer blauw verschijnt. De zon breekt met stralen door. Villa Augustus in de steigers en voor ‘t eerst weer verkeer op de Wantijbrug.