Vandaag, precies 60 jaar geleden, zag ik mijn eerste levenslicht. Nu, op mijn verjaardag, zie ik de zon opkomen achter Villa Augustus. De zon, bron van leven en energie. Zonder die zon geen energie, geen leven in de stad.
Mensen lopen onder mij door, werpen een blik omhoog en zwaaien. Een stel, diep weggestoken in hun jas, loopt op het Energie plein. Een witte rol onder de arm. Ze kijken omhoog, de rol wordt open gerold. Ik kijk nog eens goed. Ik ken dit stel? Voor mij verschijnt een tekst in felle kleuren: “Hoera 60” Ik schiet vol. Dit had ik niet zien aankomen. Maar aankomen doet het. Hier op het Energiehuis, naast de molen, met zicht op de energie centrale van Geertruidenberg. Terwijl bij het ene raam, kleuren overgaan in zwarte silhouetten, verschijnt in het andere raam de kleur in het uitzicht. Een vrachtwagen met “Action” op de zijkant. De glazenwasser onder mij die met zijn ladder mij nooit zal kunnen bereiken. Gestommel in het houten bouwwerk. Mijn waarneming zit er op. De voorstelling zit er op. Mijn 61ste levensjaar is op bijzondere wijze begonnen.