Wow, wat bijzonder om op deze dag en op dit moment onze stad langzaam onder het licht van de ondergaande zon te overzien. De dag waarop de zomertijd inging. In een jaar waarin onze maatschappij een behoorlijke infectie opliep.

Ik had verwacht dat ik iets zou merken van alles wat zich beneden allemaal afspeelde. Maar ik zag eigenlijk precies dat, wat je op een stralende lentedag zou verwachten.

Onze stad, mijn stad. De stad waar ik geboren en opgegroeid ben. Ik hou van deze stad, dit eiland, met al z’n lieve, mooie en gekke mensen.

Die toren en die brug. Altijd als ik die zie, dan ben ik thuis.