Raar, mijn eerste gedachten toen de deur van het ‘waarnemershokje’ sloot. Opeens stond ik daar alleen. Uit te kijken over een nog slapende stad. Na een aantal minuten voreg ik mezelf af: ‘waar moet ik nou eigenlijk precies naar kijken?’ Zo begon ik met het bekijken van de stad-kant. Wat herkende ik allemaal en waar lag nou wat? Al gauw zag ik in de verte ook Rotterdam, grappig. Naarmate de tijd verstreek begon ik steeds meer te zien. Raar om met een hele andere kijk naar deze stad te kijken. Je begint steeds verder te kijken dan je gezichtsveld. En ik begin mij steeds meer dingen af te vragen. Het uitzicht was beeldschoon. Buiten de twee vliegtuigen om die even aan de hemel hebben gestaan, was de lucht helder en blauw. En opgelicht door de opkomende zon. Al kijkende naar de stad zag ik steeds meer zonnestralen op de horizon komen. Toen ik me omdraaide kwam daar een prachtige rood-oranje zon opzetten. Vanaf dit moment is alles alleen maar mooier geworden. Wat een pracht belevenis!