Het leek net alsof ik stiekem een uurtje naar de stad mocht kijken, zonder dat iemand mij door had. Nou ja, op drie mensen na, die vrolijk naar boven zwaaiden. Aan de ene kant gebeurde er van alles. Een tienermeisje op de fiets die bijna een aanrijding veroorzaakte, twee oude mannen in een oranje overal die met een enorme kaart rondjes liepen over het plein en tientallen mensen die aan het hardlopen waren. Waarschijnlijk omdat er nu toch niks anders te doen is. Aan de andere kant leek de stad nog te slapen of iedereen zit gewoon in quarantaine… Het was zo rustig, maar daarom had ik misschien nog wel meer aandacht voor het uitzicht. Het lijkt alsog alle bruggen, huizen en kranen als een soort laagjes op elkaar gestapeld zijn. Ik vond het super mooi om te zien hoe de stad langzaam ontwaakt op deze zonnige dag. Het was een ervaring die ik niet had willen missen!