Wat gaat de tijd snel, als je de stad mag waarnemen. Alles vanuit een ander perspectief bekijken. Ik geniet van alle bewegingen en veranderingen van het licht, de geluiden en de rust. De rust om naar de vogels te kijken, de vogels horen fluiten en ze zien vliegen over de huizen en de stad.

Te kijken naar de diversiteit van mensen die voorbij komen, wandelaars, fietsers, hardlopers, mensen met honden, auto’s. Ik ben verrast om te zien hoeveel mensen er toch nog onderweg zijn in deze periode van Corona in ons land. Hoeveel mensen kunnen er toch nog onderweg moeten om werk te blijven uitvoeren om ons land draaiende te houden?

Mooi om waar te nemen, dat je zo ver kunt kijken. Zie ik in de verte daar Rotterdam? Het lijkt of dat de stad toch steeds verandert, hoe langer je kijkt. De kleuren van de lucht zijn eerst wit en grijs. Langzamerhand zie je dat er steeds meer nuances komen van verschillende  kleuren en zie ik onverwachts blauw door de grijs/witte wolken heen komen.

Ik ben blij en voel een lichte opwinding om te zien, dat er mensen in het torentje van Villa Augustus staan. Binnenkort gaan wij daar een nachtje slapen. Hoe zal het daar zijn? Wat zie je dan vanuit een ander perspectief? Ik kan niet anders zeggen, dat het een prachtige ervaring is, om in je waarnemingen mee te bewegen met de verandering van de bewegingen van de stad. En ben erg onder de indruk , dat waar je aandacht aan geeft in je waarneming , dat je daar meer van gaat zien of horen.

Werkelijkheid is wat we voor waar houden. Wat we voor waar houden is wat we geloven. Wat we geloven is gebaseerd op waarnemingen. Wat we waarnemen hangt af van waar we naar kijken. Waar we naar kijken hangt af van wat we denken. Wat we denken hangt af van wat we waarnemen. Wat we waarnemen bepaalt wat we geloven. Wat we geloven bepaalt wat we als waar beschouwen. Wat we als waar beschouwen is onze werkelijkheid.

                                                                                                                              (tekst van G. Zukav 1979)