Na een herfstachtige nacht met stormachtige wind en regenbuien verlaat ik ons huis in alle vroegte en in het pikkedonker. Van het platteland op weg naar de stad die ik vanit mijn jeugd nog ken van winkelen en de orthondist voor een bijzondere ervaring.

Wat opvalt bij aankomst in Dordrecht is hoe licht het al is ver voor zonsopgang.

De ruimte met uitzicht is meer een gang met prachtig uitzicht over de stad aan 2 zijden, weer later de zon en de schaduwkant. Een prachtige zonsopgang. Dordt ontwakt en het wordt ineens iets drukker. Ik denk wel: dit project zou bij ons in de omgeving herhaald moeten worden, met uitzicht op de weilanden en de boerderijen (wees welkom in de Betuwe).

Met qua gezondheid beperkt perspectief hier vanmorgen een mooi breed perspectief ervaren. Met ook het besef dat ik hier hoog hoven prachtig uitzicht had op de de wereld van Dordrecht zonder gezien te worden door omstanders. Maar dat dit echt is zoals het leven: je wordt uiteindelijk het meest gezien door diegenen die het dichtst bij je staan, zie die je liefhebt en jou liefhebben. En zo hoort het ook. Dank Dordrecht voor een zinvolle en mooie ervaring!