Waarnemer aan Dordt op dinsdagavond in maart. Zomaar een avond, voor mij in elk geval maar of dat ook voor mijn stadsgenoten, die onder mijn uitkijkpost snel voorbijrazen in auto’s, zo is is nog maar de vraag. Ik voel enorme afstand daarboven. Afstand tot de mensen op straat en in hun huizen. Het weer is ook guur. Men zit ingeblikt in de auto, turend naar de voorganger of naar de weg. De enkeling op de fiets reageert op mijn aanwezigheid. Dat maakt me blij, kontakt.

We bevestigen beiden onze plek op de Noordendijk. Ik trachtte erachter te komen waarom ik her stond. Zonder het beseft te hebben is dit een van de momenten van mij geworden. Iets van een rustpunt in een jachtig leven. Mijn jachtige leven.

Waar ik nog vele leuke mij-momentjes ga creƫren. Bedankt voor de mogelijkheid!