Als ik de deur uit stap op weg als waarnemer van Dordrecht van deze dag regent het een beetje, maar ik hoor de vogels al met hun ochtendlied. Het is bewolkt. Ik hoop dat er nog wat zon te zien komt.

Eenmaal boven op mijn post hoor ik de vogels weer, een heerlijk geluid. De duiven en spreeuwen vliegen langs het raam. Boven de brug naar Papendrecht komen pasteltinten roze en blauw door de wolken heen, de zon! Maar ik zie hem nog niet. In de loop van het uur is het een hele worsteling, maar uiteindelijk is hij helemaal zichtbaar, prachtig!

Ondertussen wordt Dordrecht wakker. Eerst een jogger en een man met een hond. Je kunt ze volgen langs alle straten. Later fietsers en veel auto’s.

Dordrecht zelf is ook mooi van boven. Soms herken je gebouwen niet, omdat de straten net kromer lopen dan je denkt. Veel groen en grote bomen. Na zoveel jaren wonen is Dordrecht ook mijn stad.