Zo ongeveer de 600ste waarnemer van de stad, een uur lang vanaf dezelfde plek, alleen. Zagen al die anderen de stad zoals ik? t Silhouet van bekende gebouwen: het torentje van de Augustijnenkerk, Het Groothoofd en De Grote Kerk met de vlag in top. Onze laatste molen die zo fier op de Noordendijk staat. Wat boffen we dat ze er eentje lieten staan.

Het verkeer rijdt af en aan. Wat maken die auto’s toch een hoop lawaai: gezoem en geruis. De stadsbuzz waggelt om ‘t kwartier de Biesboschstraat in, uit het zicht. Er blijft meer uit het zicht, jammer eigenlijk dat het geen 360 graden uitzicht biedt.

Het Plein aan de andere zijde; het wordt gebruikt waar het voor is bedoeld. Een vader die aan ‘t ballen is met kleine kinderen en mam zit aan de kant te wachten. Tot er een valt; die wordt door pa op de fiets gezet en dan vertrekt het gezin naar huis. Drie jongens op een fiets over de strook naast het voetbalveld; ze crossen er een paar keer overheen tot ze er genoeg van hebben en de weg overtrekken. Stond er een uur te kijken, maar niemand keek omhoog geloof ik. Dordt, mijn stad, waar ik geboren werd en opgroeide. Weinig plekken die ik niet ken, maar een nieuwe ervaring om vanaf deze plek een uur lang te zien wat er voor bewegingen zijn, hoe de kleuren van de lucht veranderen en de zon achter de donkere grijze wolken verdwijnt.