Ik open mijn ogen, en sta voor het raam en kijk over de stad.
De lucht is blauw, een vliegtuig trekt een witte streep
Vogels vliegen

De zon
Vanachter de bebouwing komt ie steeds een stukje meer tevoorschijn.
De witte streep gaat verder van mij vandaan.

Mensen
Er zijn er die lopen en hun eigen route bepalen over het plein
Er zijn er ook die hun eigen route denken te kiezen
Maar in werkelijkheid hun voorgangers volgen.
Er zijn er die fietsen met hun rugzak op de laatste schooldag van de week tegemoet.
Er zijn er die zonder hun hand uit te steken toch rechtsaf slaan 
En het uit zicht verdwijnen.
Er zijn er die fietsend over het zebrapad gaan 
In de verte klinkt de kerkklok.
Er zijn er die met handschoenen en muts van huis zijn gegaan.
Er zijn er ook die dat in alle haast vergeten zijn.
Er zijn er die in de bocht over de middenlijn zijn gegaan
en op de andere baan terecht komen.
Er zijn er ook die die gewoon binnen de lijntjes blijven.
Er zijn er die met koffer of aktetas over het plein richting hun werk gaan.
Er zijn er die samen met hun hond de dagelijkse ronde lopen
Er is er 1 die haar goede voornemers heeft volgehouden
En nu een rondje aan het rennen is.
Er zijn er die elkaar begroeten.
Maar ook velen die elkaar niet zien of in stilte pauseren.
De zon is langzaam verschoven in haar baan.