Mensen in de weer, auto’s razen voorbij en fietsers in de wind. Overal is iets. Wolken varen voorbij terwijl de zon je toelacht. Chaos, maar toch met zijn eigen structuur.

Iedereen heeft zijn bestemming, van huis waar men graag komt, of waar pijn is en mensen van weg willen. Een ieder in zijn of haar tempo, scheurend door de bocht, renned over straat.

Chaos, maar toch met zijn eigen structuur. Elk huis ontwaakt wanneer de zon ondergaat. Mensen komen samen en schuiven aan tafel. De zon zacht en wolken zweven voorbij. Hier en daar een druppeltje op de weg.

Rust is waar ik ben. Kijken over Dordrecht waar iedereen zijn weg gaat.

Stilte is wat ik hooor. Luisterend naar de geluiden die zich voordoen.

Chaos verdwijnt, zoals de zon achter de horizon.

Maar ook ik zal ik me mensen in de chaos van het leven, waarin ik mijn eigen op zoek. Het tempo waarmee ik reis bepaald door het mee kijken over Dordrecht.

Bedankt!