Gelukkig geen wind, anders had ik enkel in het midden durven staan. Het is wel even inkomen. Staan, kijken, waarnemen, waar kijk ik naar, wat zie ik en wat trekt mijn aandacht. Steeds dichterbij het raam. Elke wisseling van kant een stuk dichterbij. Totdat ik mijn plek gevonden heb. En blijf staan en kijken naar wat zich beneden mij voltrekt. Flarden van andere levens, flarden van gedachten die niet blijven hangen en weer voorbij gaan. Lekker begin van de dag.