Beweging en rust in hetzelfde moment gevangen. Een moment dat een tel duurt en tegelijkertijd een uur. Een schilderij van mijn stad is een film waarin patronen zich vormen en gebroken worden. Razend geluid beweegt zich gedempt door de ruimte. Midden in de wereld, mijn wereld, bevind ik mij. En vooral ook daarbuiten. Buiten mijn wereld.

Drie beelden zie ik. Het grootste spektakel in het spel van licht, wolken en lucht boven de stad. Hier vechten de zon, donkere en lichte vlekken en het blauw van de hemel om vooraan mijn beeld te staan. Geen van allen wint, maar ik heb het geluk hiervan de toeschouwer te mogen zijn. En was ik de enige? Of keken anderen met mij mee?

Onder het spektakel de serene gebouwen van de stad. Ik zie mijn leven, mijn jeugd, mijn zijn weerspiegeld in de gebouwen die ik zo goed en al zo lang ken. Groothoofdspoort, de molen, het Bibelot van mijn jeugd, stadhuis, de spoorbrug, Kunstmin, het nieuwe oude postkantoor en ergens daarachter mijn huis, mijn thuis. 

Het derde beeld toont beweging door auto’s, fietsers, voetgangers. Dit zijn de patronen van vormen, van licht. Zij raken elkaar, maar blijven gescheiden. 

Een uur, een tel, een jeugd, een leven. Hier op dit dak. Dat voor even zo vertrouwd voelt.