De zon kwam op en de zon ging onder. Twee momenten deze dag. 14 van die momenten gedurende een week. Zo ongeveer plus/minus 60 stuks in een maand. 730 in een jaar. Al zoveel zijn er geweest en er gaan er nog zoveel komen. Maar geen enkele is hetzelfde als vandaag. Een uniek moment. In een huisje op dit dak. Beschermend tegen wind en regen. Voel, ruik, beleef ik dit moment. Een uurtje in deze eeuwigheid.

Wind giert om de constructie. Regen plenst tegen het raam. Ik zie een lint aan auto’s voorbij gaan. Fietsers in hun kraag gedoken. Wind mee en wind tegen. Allen op weg naar huis. De kinderen spelen. Trotseren eerst nog wind en regen, maar druipen dan toch af naar huis.

De computerschermen op kantoor gaan een voor een uit. Jas aan en gaan. Een enkeling blijft nog even. De film is afgelopen. Kinderen zwermen uit. Gauw naar de auto. 

De Grote Kerk, de brug en alle bekende gebouwen gaan langzaam gehuld in donker en regen.

Een uurtje, wat vloog de tijd. Voorbij voordat je er erg in hebt.

Wat mooi om mee te maken. Stil staan in de tijd die voorbij vliegt. Bedankt voor deze belevenis.