Het leven zit vol verassingen. Mijn waarnemer heeft zich verslapen, wat voor mij als begeleider in eerste instantie het voordeel heeft dat ik vandaag nog een keer mag waarnemen als waarnemer deze ochtend. De wind raast met volle kracht om het Venster heen. De ramen klappen in hun sponningen. De regen tikt hard tegen het Venster. Buiten is het nog rustig. Een verdwaalde fietser die de wind trotseert. Een enkele auto die over de Noordendijk voorbij rijdt. Het doet allemaal wat minimalistisch aan.

He, ik word opgemerkt. Een wandelaar op de Noordendijk begint enthousiast naar mij te zwaaien. Ik zwaai direct terug. De lichten in Villa Augustus gaan langzaamaan uit. Het wordt iets drukker op straat. De honden worden uitgelaten. Twee mannen in blauw en rood zijn de dag begonnen met een hardlooprondje. De ontbijtjes worden in de huizen waar ik op uit kijkt op de tafel gezet. Ik hoor een tik, maar het is dit keer geen regen maar een klop op de deur. Mijn tijd in het Venster zit er op. Ik daal af en ga weer deelnemen.