Storm! De grond trilt onder mijn voeten. En balen: het begint te miezeren. Weinig mensen op de straat. Ze ploeteren tegen de wind in. Sommigen stappen zelfs van de fiets: het valt niet mee de bocht te nemen. Weinig reuring, precies waar ik een beetje bang voor was. En het zicht op de stad is vaag. De regendruppels vertroebelen mijn zicht. 

Maar dan: een enorme bui. Het plenst vanuit de lucht en stroomt over het plein. Mijn zicht wordt steeds meer helder en de ruit spoelt schoon. Ik zie nog steeds mensen. De echte doorzetters. Ik glimlach om hen die net doen alsof er niks aan de hand is.

Dit is een goed voorbeeld: onverstoorbaar doorgaan, want nat waren ze toch al. De stad wordt mooier, overal straatverlichting en gezelligheid binnen. Ik mag naar buiten en ga graag naar mijn mooie huis in Dordrecht. Door de regen, maar ach, wel in mijn stad.