Tijd voor bezinning

Prachtig. Die strijd van de zon,
met de wolken, die er voor hingen,
regenwolken. Af en toe een pittige bui.
De zon deed vreselijk zijn best.
Af en toe een knipoog langs de druppels,
steeds sterker voelt de zon. Warmte.
Achter het glas de verlichting,
steeds feller zijn de stralen.
De ogen kunnen het niet meer aan,
ben aan de andere kant gaan staan.
De koude kant van de uitkijktoren,
de stad. De ontwakende stad,
verlichting op de gevels,
herkenbare punten. De Zwijndrechtse brug,
de Dordtse toren met klok,
aha het is al kwart over negen,
nog eventjes te gaan en dan zit het erop,
precies om 09:17 wordt er geklopt .
Einde van deze bijzondere waarneming,
deel van het geheel (559) nog even te gaan,
deze herinnering zal altijd blijven bestaan.

Een levensgenieter.