Het is droog en later in het uur probeert de zon door te breken. De stad wordt meteen wat helderder.  Ik zie Dordrecht op deze hoogte met zicht over de daken in elkaar gedrukt. In gedachte fiets ik door de straten en herken ik ineens de Kunstmin van de andere kant. Ik oriënteer mij op de gebouwen die ik vanuit mijn uitkijk zie en verbaas mij soms hoe ze ten opzichte van elkaar liggen.

Langzaam zie ik de werkende mens overgaan in de levende mens. Groepjes scholieren die passeren. Het geeft een apart gevoel mensen te bespioneren zonder dat ze jou zien. Op een na dan die naar mij zwaaide.

Het mobieltje is erg in trek en ik observeer minutenlang een vrouw die naast haar fiets druk met haar mobieltje is. Even ben ik deelgenoot van iemands wandeling, zitje op de fiets of volg ik een auto. Grappig om ineens in het park een oranje hoogwerker tussen de bomen te zien waarop ze waarschijnlijk aan het snoeien zijn. Leuk om te fantaseren waar mensen mee bezig zijn. Ik vond het een prachtige ervaring om dit mee te maken. Hartelijk dank dat ik de gelegenheid had om dit te doen.