Het gesuis van de wind, de lichte schemering en de mist die over de daken kruipt. Het langzaam wakker worden van de stad. Dit alles deed mij terug denken aan een vroege morgen op een berg in Frankrijk. Met schemering kroop ik uit mijn slaapzak en weg onder mijn tarpje. Met een fles verse koffie liep ik verder het bos in en zocht ik een plekje om wild te spotten. Na een uur niets te hebben gezien wilde ik terugkeren. Blijkbaar was ik in dit uur weer in slaapgevallen. Toen ik opstond schrok ik. Tot mijn verbazing vlogen de herten, die mij schijnbaar niet hadden zien liggen, mij om de oren. Zij verdwenen een voor een de mist. Dieper het bos in. Dit is een van mijn mooiste ‘wakker worden’ en natuurherinnering.