Met mijn rug naar de wereld
Blik op de stad
zit ik op de harde houten vloer
Kinderen slaken kreten van geluk
Een eenzame fietser ploegt door de mist
En het gekreun van een motor doet het huisje trillen
De stad fietst voorbij door de grauwe dikke mist
Jij zwaait terug en in mij breekt de zon door

Na het eerste half uur waarin ik nadenk over wat dit eigenlijk is.
Of het de juiste locatie is.
Of er ‘s nachts videoprojecties in kunnen draaien.

Vraag ik me ineens af wat mijn bijdrage aan het project kan zijn.
Ik ben er vrij blue ingestapt. 
Maar denk ineens: zou ik naakt moeten zijn?

Het is vrij koud en sowieso niet helemaal mijn stilo
Maar ergens vind ik het mooi passen bij het project.
Of het moest weet ik niet of het gebeurt is wel.