De stad is al wakker.
De zon nog niet.
Vanuit mijn houten doos met ramen

Overzie ik de stad, out of the box.
Routine, een dag als andere
Maar niet voor mij, voor mij is alles anders.
Ik kijk, maar niemand kijkt terug.
Waarnemer, voyeur, buitenstaander
Alleen met Dordrecht, alleen met mijn gedachten.

Vergrijzing? Kinderwagens!
Hond uitlaten? Kan op verschillende manieren.
Wandelend, huppelend, op de fiets
Staand aan de rand van het grasveld
De lijn laten vieren, de hond het werk laten doen.

Ik voel het heien, als de hartslag van de stad.
Hoe meer je kijkt, hoe langer je ziet.
Van boven zijn alle auto’s lelijk.
Maar ook zo is Dordrecht.
Buitenaards mooi.