De echte waarnemer bleek ziek, dus ben ik voor de 2de keer waarnemer. Na even de stress van hoe moet dit nu, was het venster een oase van rust en zo vertrouwd! Dit keer een mooie oranje-rood-gele zonsopgang (de vorige keer was het alleen maar regen). De zon scheen op de gebouwen van de stad. Ook Rotterdam zien liggen, de scherpe contouren van alle gebouwen en later toch ook weer vervaagd in de mist.

Het blijft leuk om alles zo van boven af te zien: de auto’s, de hardlopers, de mensen met hondjes en in de lucht de vele meeuwen. Zouden zij nou hetzelfde zien als wij mensen? Of hebben zij toch een heel ander perspectief ondanks dat ze soms op dezelfde hoogte vliegen als ik nu sta?

Vandaag ook twee keer toegezwaaid door een mijnheer die aan de overkant van de dijk woont en door een mevrouw die haar tuin loopt: echt leuk.

Inmiddels is het weer grauw en slaat de regen tegen de ramen. Hopelijk ben ik ook nog een keer begeleider wanneer het heeft gesneeuwd of wanneer het een strak blauwe lucht is.