Eindelijk aan de beurt. Ik fiets hier bijna dagelijks langs en kijk dan altijd even omhoog. Vandaag kon ik eindelijk naar beneden kijken. Ik had deze dag gekozen omdat we vorig jaar op deze datum besloten hebben om te gaan verhuizen. Van het lijnbaangebied naar een ander stukje Dordt.

Tijdens het waarnemen merkte ik hoe speciaal het is om juist hier te waarnemen. Het is een stukje dat ik inmiddels zo goed ken: De bioscoop waar we gisteren nog waren, VIlla Augustus, cursussen bij ToBe in het Energiehuis, mijn oude wijkje en in de verte mijn nieuwe, de Noordendijk etc. etc.

Ook leuk om te zien dat geen ouder met kind langs de hobbels op het Energieplein komt. Zelfs met bakfiets in de stromende regen moest daar even overheen gefietst worden. En dat er uiteraard op een onhandige plek op de Noordendijk dubbel geparkeerd moest worden zodat iedereen er met de grootste moeite toch langs kan. Vertrouwde beelden om waar te nemen.
En ook vertrouwde geluiden. In ons vorige huis hoorde je altijd de wind. Erg leuk om dit vertrouwde  geluid zo waar te nemen. En dat het even heel hard regende was helemaal niet erg, behalve dan voor de mensen die daar net buiten liepen met de hond.

Ik vond het een hele leuke ervaring, waarbij de details in tegenstelling tot wat ik verwacht had het vooral bijzonder maakten. Ik had verwacht dat dit de wijdse blik over de stad zou zijn. Maar juist de kleine, dagelijkse dingen in een voor mij zo bekend stukje Dordt zal ik niet vergeten.