Waar zal ik beginnen, denk ik als ik het venster een uur later verlaat. Het mooie exponentiële huisnummer van het regiokantoor, 2-4-8. Of waarom daar zo vaak het licht ‘s nachts nog aanstaat. Of hoe kom je op dat grote plein achter Verstegen Advocaten? En is dat de parkeerplaats? En is die rookpluim van Dupont of HUC? Hoezo kan je de Sequoia niet zien? Waarom is er op dit moment geen enkele hoge hijskraan in Dordt maar wel in Zwijndrecht? Misschien zijn die niet vanuit de ramen te zien maar hier in de ruimte waar ik dit schrijf kan ik bevestigen en staan geen hoge kranen in Dordt op dit moment. Hoezo lopen de 3(!) paadjes van de Noordendijk naar het Energieplein, allemaal schuin afgehoekt naar de achterkant van het Energiehuis? Van de twee die op een zebrapad kunnen aansluiten doet maar 1 dat. Het pad waarop gefietst mag worden eindigt ook raar tegen de achterkant van het doel, waardoor er aan beide kanten olifantenpaadjes zijn plat gefietst, die in de stromende regen een soort zanddelta over het plein verspreiden. Wie heeft verzonnen dat er maar plek was voor 1 basket? En hoezo hebben ze van het voetbalveldje niet een basket & voetbal veldje gemaakt? Wat is het hoge gebouw dat voor het FC Dordt stadion lijkt te staan? Het is het enige gebouw wat ik niet kan plaatsten, misschien het Insula denk ik nu…
Toch wel genoeg om me over te verbazen, terwijl zeker op een regenachtige dag, als het raam naar de stad meer op een gematteerd doucheglas lijkt, en naar buiten kijken en iets scherp zien bijna onmogelijk is omdat ook de stadskant enorm beslaat als ik er voor sta. Heb je niks aan maar zonde dat er geen uitstekend dakje voor de ruit is gemaakt…
Verder vraag ik me af wie ‘B’ is die op twee plekken zijn initiaal heeft achter gelaten. En wie er iets in het hout heeft gekerfd. 
DE DANS
Want dat zou het zijn. Een dans met de stad. Ik ben maar gaan dansen. Op het ritme van de trappers van fietsers, met grote zwaaiende bewegingen als auto’s passeren. Swingend op de deiningen van wandelaars. Geforceerd stilstaan is niets voor mij. Ik zet de schuifdeur een beetje open om nog meer geluid van buiten te krijgen. Twee afzonderlijke wandelaars lijken het te zien. Misschien verbeeld ik het me maar ze lijken alle twee stiekem een foto/Filmpje te maken. Logisch denk ik als je in een houten constructie iemand houterige 1920’s swing moves ziet maken achter een beslagen glas. De akoestiek van de ruimte is prima. Gooi een knie tegen het ram en je krijgt een geweldige bassdrum. Met m’n elleboog tegen de muur en met m’n andere voet tikkend toch nog iets van muziek. Het geluid van buiten is te stil zelfs. Als ik mijn oor tegen het glas leg hoor je niets meer dan het zoeven van de lucht, de regendruppels en een auto.
WAARNEMEN
Maar wat heb ik nou waargenomen? Wat heb ik niet waargenomen. De twee vensters zijn natuurlijk enorm beperkt. Wat kan ik allemaal niet zien? Wat zou ik moeten zien maar heb ik gemist? Misschien zegt het wat over het uitzicht dat ik die vraag interessanter vind dan wat ik wel heb gezien. De Noordendijk is natuurlijk een van de treurigste stukjes Dordt die ‘De culturele hotspot’ met de ‘historische’ binnenstad verbind. Leuk die marketingtermen maar wie trapt er in? Wat zegt dat eigenlijk ‘historisch’ wanneer is iets dat? Het lijkt wel alsof de stad daar steeds meer naartoe wordt gedrukt. De uitstroom van jongeren is alleen maar toegenomen. Terwijl we er alles aan doen om busladingen boomers hier een dagje te laten genieten van ons open lucht museum. 1000’en monumenten, geen woningen voor starters, een grote groep die zegt dat er niets te beleven valt en wat weerlegd met vrijwel zelfgeschreven titels als evenementenstad van het jaar. Wanneer komen de eerste rollator-parkeerplekken in de stad. Alles wordt ingezet op oud, hoe duurzaam is zo’n strategie. Alles over 15 jaar alle boomers echt richting het verzorgingstehuis gaan? Van wie is de stad? En is de stad iets om te claimen of is het slechts een schil van beton, ijzer, hout & steen en is het leven wat er inzit dat wat de stad maakt. Waarom zoveel conserveren en een rustig imago nastreven? Ja, misschien werd ik een beetje treurig van het weer, het uitzicht, een ‘bruisend’ cultureel centrum wat weinig bruist en een stad die als ergens iets bruist er mensen hard lopen te schreeuwen dat ze dat vervelend vinden. Ik ben er wel achter, ik vond die stilte vervelend. Een stad neem je niet waar vanuit een ‘ivoren’ kijkbak, je moet hem leven, er moet geleefd worden, de stad moet meer geleefd worden, zo maken we nieuwe geschiedenis voor de komende 800 jaar…