Het beeld en de sfeer van de stad helemaal verandert.
Inmiddels had ik het wel heel koud gekregen, ondanks mijn fleece en mijn jas, toen bleek dat de kachel niet aanstond! Gedachten aan mensen die bijvoorbeeld in oorlog veel ergere ontberingen leden. Hoe houden ze het vol en wat ben ik toch een watje. Het hele uur zoemde ‘Hust my dear, Lie still’ door mijn hoofd, terwijl ik over de stad uitkeek. Ik Realiseerde me dat ik de plattegrond van Dordt in mijn hoofd heb zoals ie op kaartjes staat, maar dat ik er nu eigenlijk van de zijkant naar kijk. De zichtlijn is dan heel anders.
En ja, de mini Sanseveria’s bij het huis aan de Noordendijk gezien evenals de auto’s die de bocht afsnijden.
Mooie, wat koude, ervaring om zo de stad en mezelf waar te nemen.