Op deze doodgewone dinsdagochtend mag ik waarnemer zijn. Ik heb me erop verheugd: Eén uur lang niets doen en zijn met wat er is. Ik voel me zo opgewonden als een jong kind tijdens de feestmaand december. Eenmaal boven sta ik mezelf toe om stil te worden en stil te zijn. De wereld draait 60 minuten door zonder mij ☺ Een mooi vooruitzicht! Na een paar keer bewust de hele adembeweging met 100% focus te hebben gevolgd ben ik er. In het moment. En mijn zintuigen gaan wijd open. Horen wordt luisteren. Zien wordt echt kijken. Het kan beginnen. Mijn aandacht wordt getrokken naar de prachtige oranje, rode zonsopkomst. Als ik zo een tijdje in stilte sta te kijken, vallen me 2 dingen op.
1. Het contrast tussen de lucht en de wolken wordt groter en groter.
2. Hoe snel de wolken door de lucht drijven.
Wat doet deze observatie met mij? Terwijl ik waarneem ervaar ik dat de wolken/het uitzicht van moment tot moment veranderen. Ieder moment is anders en dus UNIEK! Als je er zo naar kijkt en het zo intens beleeft, vliegt de tijd voorbij.
Bedankt voor het prettige ontvangst en de mooie ervaring.
P.S. Ook kijken kan mediteren zijn.