I. Het geen mij het meeste verbaasde is dat je het donker kan zien worden. Het licht heb ik vaak uit zien gaan, in de bios, in het theater, in de slaapkamer en soms ook over overdrachtelijk. Maar het donker zien worden. Er was geen zon, wel wolken en toch licht. Langzaam maar zeker, loste het licht op. Dat is blijkbaar donker worden. In die donkerte piepte steeds meer kerstlichtjes op.
De auto’s begonnen, fietsers en lantaarns volgde. Huizen als laatste. Tenslotte was het donker, bespikkeld door allemaal kleine stukjes licht.
II. Kijkend over Dordt zie je een zee van rechthoekige dozen, veelal met gemetselde muren. Goed geordend. Niet opvallend. Een enkel monument verantwoord geplaceerd. Maar precies in het midden van het kijkveld staat iets ondeugends, iets ronds. Een oude schoorsteen van een fabriekje, midden in de stad. Dat is mooi. Dordt is lief maar ook wel een beetje saai. Hou vol ondeugende schoorsteen ♥!