Ik sta stil, terwijl de rest van de wereld alsmaar door gaat. Spelende kinderen op het plein, auto’s die onder me door razen, fietsers die moeizaam tegen de wind in fietsen. Maar ook de natuur staat niet stil. De vogels vliegen door de lucht boven de gebouwen en de wind raast door het venster. Het grijze wolkendek schuift langzaam voorbij.
De zon blijft schuil achter de wolken, maar gaat toch langzaam onder. En het ondergaan van de zon is het einde van mijn uur als één van de 732 waarnemers. Een heel bijzondere ervaring die ik iedereen zal aanraden.