De ochtend verkleurde van zwart naar donkerblauw, naar betongrauw naar uiteindelijk mistgrijs. Helaas bleef de zon in de coulissen, achter het grijze behang van verplaatste vochtdruppels. Desondanks was het mooi; doorweekte hardlopers en joggers die (al dan niet in gezelschap van hond of medelopers) het gevecht aangingen met weer en wind. Vogels die dat ook deden en op magistrale wijze als winnaar uit de bus kwamen, telkens weer opnieuw. Fietsers en hondenbezitters, die zich duidelijke afvroegen wat ze ├╝berhaupt buiten deden. En de stad; die prachtige stad. Nostalgie, melancholie, alles kwam voorbij. Het was goed en mooi. Dirk voor de goede zorg, de koffie en de aanwijzingen. Ik hoop dat de avond waarnemer hetzelfde mag ervaren als ik.