Wereld Gehandicapten dag, dat is de dag dat ik graag als waarnemer op het energiehuis wilde staan.
Omdat het een mooi project is maar ook om er zeker van te zijn dat er tenminste één persoon met een fysieke beperking had waargenomen. Gelukkig bleek mijn mede rolstoel strijder Engin, afgelopen zaterdag te zijn geweest. De teller staat dus op twee. Wij kunnen beide een heel klein beetje traplopen, dat is wel nodig.
Wat ons verbindt is het feit dat we weigeren om thuis op de bank te blijven zitten klagen, dat je in een rolstoel niets kunt.
Overal komen we elkaar tegen en dat is fijn maar ook jammer, verder kom ik namelijk bijna nooit iemand met een fysieke beperking tegen bij concerten, festivals, exposities of welk cultureel evenement dan ook, dat kan beter! Dus ook met beperking kan je heel veel ‘wel’ in ons mooie Dordt! Wat mij qua waarneming opviel is vooral hoeveel lelijke gebouwen zijn gebouwd vlakbij iconische Dordtse gebouwen. Ik noem maar het uitzicht vervuilende gebouw van Kinepolis op het Energieplein. De witte betonblokken op de Noordendijk doen de Molen die er tegenover staat, ook geen goed. Weinig spelende kinderen viel mij op. Dat werd rond 1600 uur alweer veel gezelliger op het plein. Ik kan nog veel meer schrijven maar laat het hier maar bij. Fijne Gehandicapten dag allemaal.