Een uur lang kijken naar hoe de zon steeds sneller wegglijdt in de opkomende avondnevel, terwijl windveertjes zachtjes de oude en nieuwe vormen van Dordrecht aaien. 
Gaandeweg dat uur toe merk ik hoe ik eigenlijk vooral waarneem hoe ik me voel, terwijl ik daar sta, en wat mijn gedachten bezig houdt. Naar buiten kijken wordt naar binnen kijken…