Na een kop thee en een gezellig gesprek met de begeleidster word ik naar het venster gebracht.
Deze ochtend ben ik waarnemer van Dordrecht.
Dordrecht, mijn geboortestad. De stad waar ik ben opgegroeid, heb gewerkt en al heel mijn leven woon.
Ik bof, de zon komt tussen 2 hoge gebouwen tevoorschijn. Pas als hij volledig rond is en heel fel, verschuift hij achter de wolken en de gebouwen. Moest heel even mijn zonnebril opzetten.
De stad wordt langzaam wakker, er verschijnen steeds meer rookpluimen uit de schoorstenen.
Ik zie wandelaars, de meesten vergezeld van een hond. Een mevrouw op een fiets met felgele sjaal en handschoenen zwaait naar me. Ik zie een lamp bij een voordeur voortdurend aan en uit gaan.
Er is geluid van het voorbijrijdend verkeer, wat tijdens de waarneming steeds drukker wordt. Ik zie zoveel, Dordrecht wat ben je een mooie stad.
Ik had dit niet willen missen.