Een grijze deken bedekt Dordrecht. Grauw beeld wat opgehelderd wordt door het terracotta kleurpallet van de gebouwen en de natuur. Stilstaand bij de bomen die tonsurton aansluiten bij de leefomgeving. Verstoord wordt het vanitas door vogels en rijdend blik. Wat mooi is de stilte van het ontwaken van Dordrecht. Als de eerste mensen als marionette onder aan het beeld langslopen. Fietsers razen voorbij om de kou te trotseren. Echt Hollands kiekje hebben we hier boven op het Energiehuis. Waar ik als uitzicht Villa Augustus heb. Maar dat is ook waar Augustus plaats moet maken voor November. Wat nostalgisch mooi zijn de tinten van de bomen in de tuin. Helaas geen zonsopgang. De grijze deken dekt Dordrecht nog steeds. Maar waar het daglicht doet ontwaken van dit mooi zicht en mijn talloze gedachtes.