Wat leuk en wat lastig om waar te nemen. Eerst kijk je en oordeel je: goh aan dat dak mogen ze wel wat doen, dat gaat niet goed met het water. De bocht op de Noordendijk klopt niet, alle auto’s nemen de bocht te kort en de fietsers…
En dan verbazing en verbondenheid mensen zwaaien vogels vliegen minder hoog boven daken dan ik dacht. Wat een drukte. Wat gaat dat ook weer snel voorbij en blijkt drukte ook maar een moment te zijn.
Dordrecht ontwaakt, komt tot leven en blijft ook weer wat het is, ook al heeft men een steen recht gelegd, ook al worden de bladeren wegggeveegd.