Ploegende fietsers
Af en aan rijdende auto’s
Schelle kinderstemmen op het plein
Toch ligt de stad er roerloos bij
Net zo roerloos als ik
In mijn cocon hoog boven de stad
Huizen, in rijen en rijen schakelen zich aaneen tot aan de horizon
Huizen als lege dozen, roerloos, donker of toch niet?
Hier en daar knipt een lichtje aan
Maar dat is steeds hier en daar
Wie wonen er in die huizen?
Wat voor leven speelt zich daar af?
Allemaal mensen die net als ik Dordtenaar zijn…
Waarom blijven zo veel huizen donker terwijl de duisternis over de stad strijkt?
Hebben ze allemaal wat te doen op deze zaterdagmiddag? En wat dan? En waarvoor??
En dan al die mensen, die misschien zo roerloos zijn als ik, en niet de moeite nemen om het licht aan te doen
afgesloten van al die drukke mensen in die eindeloze stad die niet lijkt op te houden.