Vandaag is het project precies een halfjaar geleden begonnen.
Vandaag ben ik jarig, mooi om te bedenken of ik op de helft van mijn leven ben. Dan zou ik 108 worden. 

Vandaag is het een prachtige rustige zonsopgang. De zon is in zijn volle glorie te zien. Het is koud: door de beslgaen ramen van het observatorium kan je net naar buiten kijken. Aan de beslagen ramen van de auto’s kun je zien of ze net zijn vertrokken. Misschien moesten ze krabben.

De fietsers hebben soms handschoenen aan. Degene die dat niet hebben, fietsen met vuurrode handen, met één hand aan het stuur, de ander in de zak. Weer anderen hebben ze weggestopt in de mouwen van hun trui of jas. Een enkele fietst zonder handen. Een grootvader warmt de handen van zijn kleindochter. 

Mijn handschoenen liggen nog thuis.

Marlies Repko