Wat een bijzondere voorstelling was dit. 
Soms wat voorspelbaar, soms een spontaan gebaar. Een fietser die omhoog kijkt en enthousiast zwaait. Wat maken brommers een enorme herrie! En wat zijn de daken leeg. Waar zijn de zonnepanelen? De lucht strakblauw. Wat bewolking voor de zon. Zie ik daar nu Rotterdam in de verte? Het lijkt zo dichtbij.

Villa Augustus, een mooi plaatje. Als een grande dame van het toneel. Ze speel haar rol met verve. De tweelingbrug in het westen. Kunstmin dichtbij. Het nieuwe dak lijkt op een vreemd hoofddeksel van deze kant.

Het was mooi. En nu is het mooi geweest. De voorstelling is voorbij. Ik wens u nog een fijne avond. 

Belinda Noorland