Een bijzondere dag voor mij. Op 27-10-1981- zaterdag, zette ik voor het eerst mijn voeten op Schiphol en toen richting Dordt. Tegen zonsondergang kwam in Dordrecht aan. En nu – 38 jaar later, ben ik nog steeds in een v/d mooiste steden “ever”. Dus deze waarneming was voor mij heel dualistisch. Wat doe ik waarnemen? De wereld in mij, of de wereld rond om mij? Het was een afwisseling van werelden en emoties. Het is zondag, niet echt druk op straat; meer auto’s dan voetgangers en fietsers. Ook verschillende vogels. Er liep een man met een vuilniszak voor plastiek en een lange oppik tang (?) – hij pikte hier en daar de zwerfplastiek. Er kwam een fietser en keek omhoog. Hij zwaaide, ik zwaaide terug. Misschien was het niet voor mij bedoeld?! Maar ik vond het leuk. En ook een stel – man & vrouw, met een hond. Zij keken ook om hoog en zij lachtte en zwaaide. Deze keer was echt voor mij bedoeld, want de vrouw wees met haar vinger om hoog. En toen kwam de echte zonsondergang. Het mooiste was de vormen van verschillende landschappen, eilandjes in een grote meer en de wolken in de verte waren de bergen. Jammer dat ik dit, wat ik zag, niet kon ondersteunen met een foto.