De dag voor mijn verjaardag dus extra speciaal om deze ‘vooravond’ over Dordrecht te mogen uitkijken!

Zon uur stilgezet te worden is een aparte gewaarwording. Het houd je volop bezig en je merkt het aan al je zintuigen:
De auto’s hoor je, ook het geluid van het kraken van het hout, spelende kinderen die schreeuwen.
Je voelt het houdt bewegen onder je.
Daarnaast gaan er allerlei gedachten door je heen.
De meest terugkerende gedachte voor mij was:
Is dit wat God vanuit de hemel ook ziet?
Kijkt hij zo ook naar ons en waar we mee bezig zijn? Iedereen zie je voortbewegen en waarschijnlijk allemaal met een bepaald doel of bestemming, soms heb je even contact met iemand die jou ziet staan. Dan kun je even zwaaen en leuk om die glimlach te zien!

Daarom lijkt het mij zo bizar om als God zijnde op ons mensen ‘neer’ te kijken en al onze bezigheden en beslommeringen gade te slaan. Misschien wel af en toe een knipoog te geven van ‘jij bent goed bezig’ of de windrichting aan te passen zodat je ineens wind mee hebt. Zonder dat wij dat doorhebben tenminste… Als je omhoog kijkt mag je weten dat er Één is die jou altijd ziet.

Marthe van de Bijl