Maandagochtend, herfstvakantie
en de regen komt met bakken uit de lucht
genoeg redenen om je nog eens om te draaien in je warme bed..
maar ik mag hier staan, hoog boven de stad de eerste minuut gaat ‘n hart tekeer, uit vrees voor de hoogte of toch door de trappen en mijn magere conditie. 

een bijna continu geruis door de wielen van de auto’s op ‘t natte wegdek van de Noordendijk; ‘t leidt af, is fascinerend tegelijk.

De stad, wat een hoop hoge bomen, die nu langzaam van kleur veranderen. 

En dan zie ik een spinnenweb, schommelend in de wind. Alleen maar regendruppels gevangen. Dat kleine vliegje en de verdwaald emug rusten uit op ‘t Venster voordat ze hun weg vervolgen, de andere kant op. Arme spin. Het wordt langzaam lichter, de zon blijft achter het wolkendek. Dordt is weer wakker en ik heb er van genoten. 

Anne Ruth Ouwens