Succes, dank je.

Dat zijn de woorden wanneer ik hier ga zitten. Ik moet even nadenken. Wat is de datum ook alweer. De dag waarop ik mag Waarnemen over de stad waar ik al 30 jaar woon. Het is 10 oktober, precies op het tijdstip dat de stad volstroomt, maar ook leeg loopt, 18 uur. Dit uur mocht ik gaan waarnemen wat ik voor waar zie en voel. Verandering, dat is wat ik vooral voelde. Mijn eigen ‘synode’ hier boven de aan de stad, in mijn taal.

Een uur was ik een met mijzelf, zonder mobiel of tv. Alleen wat ik zag en wat ik hoorde. Verandering.. de luchten vlogen prachtig over mij heen, de tijd staat namelijk niet stil. De zon bescheen even prachtig de Zwijndrechtse brug, even later leek het alsof de bomen omgeven waren door oranje vuur. Onze prachtige zon laat je zien wat je als waar wilt zien. 

De regen kwam af en aan, net als de auto’s. Het licht werd langzaam (nog) meer lichtjes. De stad nam het licht over. De stad is gegroeid. Oud en modern. Net als ik zelf in deze 30 jaar in Dordrecht. Lachen, huilen, dansen, werken, zorgen en leren, veel leren van het leven. Veranderingen…

Mensen namen afscheid van elkaar onder mij, heel bijzonder vond ik dat waar te nemen. 

Er gebeurde veel en het werd donker. In deze prachtige stad, waar achter alle deuren en ramen die ik kon zien, nog veel meer was dan dat ik voor waar kon aannemen. Overal wordt een andere dans gedanst, een andere taal gesproken of begrepen. Verandering… donker of licht, je leert, of valt, je groeit, wat je ook doet. Ik zag en voelde het, boven aan de stad.

Het was mooi, voor nu, voor mij.

Maaike Gerritsen