Wat een leuk idee! Één uur mijn stad observeren van bovenaf. Ik besluit me aan te melden en geef mezelf als extra opdracht alleen te observeren en waar te nemen. Proberen gewoon te kijken en alles tot me te laten komen, zonder te veel na te denken. Dat blijkt heel moeilijk – ik ben een denker. Een uur lang kijk ik naar de Dordtse binnenstad, de associaties en gedachten blijven binnenkomen. Iets bekends bekijken alsof je het voor het eerst ziet is heel moeilijk, bijna niet te doen. Maar is dat dan zo erg? Je bent tenslotte zoals je bent door je ervaringen die je hebt opgedaan. Toch zou ik mezelf gunnen dat meer te doen. Er is tenslotte zoveel meer dan mijn eigen ervaringen, perceptie. Het uur waarnemen vliegt voorbij. Door alleen te kijken zie je nieuwe dingen. Ik besluit dat ik dit vaker ga proberen te doen. Dank jullie wel voor het mogen deelnemen aan dit mooie project! 

Laura Maranus