Oef, wat is het heet. De spanning? Nee, de display toon 23 graden, dus ik zet hem snel naar 16 graden. De zon zou op moeten komen achter de watertoren, maar het blijft donker. Daarentegen is er aan de andere kant veel te zien. Het stadslicht hangt als een koepel over de stad. Dordtenaren rijden op twee-, drie-, vier wielen de stad uit met of zonder licht. Ik sta in een lichtbox en zie mijzelf en de felle lampen weerkaatsen in het raam. Ik word gezien. Mensen op de fiets kijken omhoog en zwaaien. Schoolmeisjes lachen.

Op de achtergrond hoor ik bouwvakkers heien. Stadsverlichting plopt uit en kantoorverlichting plopt aan. De bewolking kleurt van donkergrijs naar lichtgrijs en langzaam onthullen zich de kleuren van de stad. Kantoorverlichting vervaagt en de groen/gele boombladeren tonen hun kleuren. De bezemwagens rijden rond en bereiden de stad voor op weer een nieuwe dag. Terwijl ik de lijnen van de stad bewonder en de skyline met de molen, kerktorens en boomtoppen bekijk, valt mijĀ  op dat er voetgangers verschijnen. Steeds meer. Zij vallen mij op, maar ik hun niet meer. Zij worden nu verlciht door het daglicht. Wat zijn ze mooi.

Stelle van der Windt-Vroon